Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

Recensie Navarasa Gauri Utrecht 2008

 
Door J. Verhulst



Eerst heerst er nog een broeierige spanning over wat komen gaat, dan daalt een serene rust neer op de aanwezigen. De bewegingen van Vraja Sundari Keilman zorgen voor een meditatief moment, de eerbetuiging aan Krishna, waarin iedereen stilzwijgend wordt opgenomen. Meer en meer weerklinkt de resonante muziek van de sitar. Wat volgt zijn 9 dansen over de emoties, afgewisseld met Bharata Natyam en videokunst.

Het theater Rasa te Utrecht zit goed vol. Vraja Sundari Keilman verheugt zich in een schare trouwe bewonderaars, die stad en land afreizen om haar voorstellingen bij te wonen. Op haar beurt slaagt Vraja er met haar dansgroep Samadhi steeds weer in het publiek onder te dompelen in extase en bewondering. Na Blue Boy en Synergie is Navarasa een stap voorwaarts in de ontwikkeling van de jonge choreografe. Haar grootste kenmerk, de vereniging van oosterse en westerse danstechnieken, heeft een volwasssen status bereikt en doet nergens geforceerd of gekunsteld aan.

Integendeel, op organische wijze weet Vraja deze schier tegengestelde vormen te verenigen in een bewegingstaal, die enerzijds zeer persoonlijk en uniek is, anderzijds juist universeel en abstract. Geďnspireerd door de Yoga en Vedische wijsheid bereikt haar dans somtijds een therepeutisch niveau, waarbij zij schijnbaar moeiteloos weet door te dringen in het geestelijk wezen van de toeschouwer. Dan weer toont zij sterke emoties, woede, verdriet en paniek, lust, liefde of berusting, zonder echter pathetisch en melodramatisch te worden. Zulk een subtiele zeggingskracht is doorgaans


voorbehouden aan natuurtalenten, mits zij bereid zijn om hard te trainen om in conditie te blijven. Dat is Vraja ten voeten uit.
Wat opvalt in theater Rasa is dat zij lichamelijk volledig opgewassen is tegen de spirituele en energetische inspanning, die haar dans met zich meebrengt. In Navarasa gaat nergens de handrem erop, ze gaat voluit, met ziel en zaligheid.
Dat geldt ook voor haar zus Rasarani, de tweede danseres in het stuk Navarasa Gauri. Met indrukwekkende overgave kwijt de jonge danseres zich van de choreagrafie van haar zuster, waarbij haar frele lijf niet gespaard wordt. Zij moet springen, tollen, vallen, opstaan en weer doorgaan. Zo nu en dan schreeuwt zij het uit, bijvoorbeeld in de dans over de woede, maar nergens verliest zij haar beheersing. Door haar extreme elasticiteit is Rasarani in de wieg gelegd voor acrobatische technieken en evenals haar zus heeft ze een ijzeren conditie en dito controle.

De voorstelling wordt verrijkt met Bharata Natyam intermezzi van danseres Vinita Simonse. De uitwendige schoonheid van deze jonge Indiase is met geen pen te beschrijven, wordt alleen nog overtroffen door haar uitstraling van binnenuit. Het netwerk van verfijnde hand- en hoofdbewegingen is vervuld van liefde voor de schepping en mededogen met de mens, terwijl haar voetenwerk samenvalt met de accenten van de tabla en de nieuwe energieën uit de grond stampt. De intermezzi van Vinita, vanwege de tussenpozen geen geringe opgaven, zijn tegelijkertijd een commentaar op de emotionele dansen van Vraja en Rasarani, als een soort moederlijke vergoeilijking. Het is alsof bij elke korte verschijning van Vinita de mens met zijn emoties, in al zijn ‘lagere’ verschijningsvormen, vanuit de geesteswereld, (van hogeraf of van binnenuit) liefdevol vergeven wordt. Daarmee verheft de dansvoortelling zich boven het theater, tot een synergie van kunst, religie en therapie. Een kijk en luisterspel, dat men ook kan doorleven.

 Stuur door   Dit is niet OK 

 

5 Hyvers respecteren dit

  • Janneke
  • Wally
  • Rosa
  • Ilmy Neervoort
  • Margriet
 
 

Favoriete blogs

Links

 

Tags